Ik kom terug van vakantie en lees in een landelijk dagblad dat scholen moeten experimenteren met gescheiden lessen voor jongens en meisjes. In elk geval, dat meent de voorzitter van de Besturenraad, de vereniging van 540 christelijke schoolbesturen met 2200 scholen. Volgens deze voorzitter is zo’n scheiding “een probaat middel tegen de achterstand van jongens in het onderwijs.” Tot mijn verbazing meent de minister van onderwijs dat dit “het onderzoeken waard is”! Mijns inziens hebben deze twee de klok horen luiden, maar weten ze allebei niet waar de klepel hangt. Wat wij weten, is dat de hersenen van jongens en meisjes zich verschillend ontwikkelen. Wij weten ook dat de verschillen binnen deze groepen veel groter zijn dan de verschillen tussen de groepen, maar dat ontgaat deze twee beleidmakers/-bepalers. Om zonder die kennis meteen de conclusie te trekken dat het nuttig is of kan zijn om jongens en meisjes gescheiden les te gaan geven, gaat dan veel te ver en te snel. Want wat zou de volgende stap kunnen zijn? Begin van de schooldag bepalen op basis van melatonine-niveaus, omdat wij weten dat bij pubers de hormonale ontwikkeling hierin een verschuiving brengt? Een beetje wetenschap lijkt echt gevaarlijk te zijn!

Gisteren een week geleden (ik schrijf dit op een zondagochtend in Exeter, een dag na de sluiting van EARLI 2011) hoorde ik in een sessie een wetenschapper rapporteren over een onderzoek naar de eenvoud en begrijpelijkheid van wetenschappelijke argumenten/boodschappen en hoe overtuigend ze zijn; overtuigend wat betreft de boodschap en overtuigend wat betreft hoe zeker de ontvanger ervan is dat hij of zij de boodschap kan begrijpen én evalueren. De presentatie eindigde met de boodschap: als de wetenschap “te” begrijpelijk is, dan menen leken dat wat er verkondigd wordt ook eenvoudig is (lees: dat het eenvoudig lijkt) en dus – ik vertaal het in lekentermen – dat wetenschappelijke boodschappen beter onbegrijpelijk voor leken gecommuniceerd kunnen worden! Ik moest in eerste instantie hierover heel hard lachen, maar nadenkend op een zondagochtend denk ik dat die onderzoekster misschien wel gelijk heeft!