Blog

« Terug

ICT vaardigheid kan je van elkaar leren.

 

ICT vaardigheid kan je van elkaar leren.

In de online Masterclass “Hoe gebruik je ICT in het onderwijs?” gaf dr. Kathleen Schlussmans aan dat de ICT competenties nog onvoldoende zijn ingebed in bekwaamheden van de docent. Hier ben ik het met haar eens, maar hoe ga je met deze wetenschap om? De Vier In Balans-monior (Brummelehuis, Alfons & Amerongen, 2011) reikt een model aan, waarin vier bouwstenen worden besproken, die kunnen bijdragen tot een succesvolle invoering van ICT in het onderwijs. Het gaat daarbij om de volgende bouwstenen: visie, deskundigheid, digitaal leermateriaal en Ict-infrastructuur. De deskundigheidbevordering van de leerkracht op het gebied van ICT lijkt een moeilijk te nemen hobbel. De leerkrachten zien niet altijd de toegevoegde waarde van ICT in de klas en het investeren kost hen kostbare tijd. Vanuit mijn eigen ervaring als leerkracht zie ik het enthousiasme van de collega’s, wanneer er weer een nieuwe noviteit, zoals een groot Touch screen ter vervanging van het krijtbord, de school komt binnenrollen. Men is nieuwsgierig wat je daar allemaal mee kan en bij wie dit Touch screen komt te staan. Hierover is door de schoolleiding wel over nagedacht en komt ook voort uit een heldere visie. De infrastructuur is prima op orde en er is digitaal leermateriaal, weliswaar niet toereikend, maar er kan mee gewerkt worden. Maar die deskundigheid.

Veel oudere leerkrachten hebben zo nog hun eigen herinneringen aan het eerste Comeniusproject. In de periode dat dit project liep, maakten zij op de “vrije” woensdagmiddagen kennis met applicaties zoals Windows 3.0, Word, etc. Zij haalden hun digitaal rijbewijs, maar konden dit zelden in de klas gebruiken. Door de jaren heen zijn zij al vele malen op de digitale snelweg ingehaald door nieuwere versies van eerder genoemde applicaties. Ook groeiden zij niet mee met de ontwikkeling van ICT in het onderwijs.

De pas afgestuurde leerkracht heeft tijdens zijn opleiding kennis gemaakt met ICT in het onderwijs en is er doorgaans vaardig in, meer dan de leerkracht die al vele jaren voor de klas staat. Het opnieuw digitale rijles nemen door de oudere leerkracht lijkt mij echter geen optie. Daar zijn redenen voor aan te dragen: motivatie en tijd. De leerkracht wil zich best verder bekwamen in het gebruik van ICT, maar wel op voorwaarden dat dit, geen extra tijd kost en dat het gerelateerd is aan de eigen dagelijkse praktijk. Geen theorie, maar praktisch bezig zijn.

Het lijkt mij daarom beter om het slagen van ICT in het onderwijs niet te laten afhangen van die ene enthousiasteling, die bereid is om de ICT-kar te trekken. Ik zou het een goed idee vinden, wanneer schoolorganisaties er voor kiezen om leerkrachten meer te betrekken bij de deskundigheidsbevordering. Maak gebruik van de kennis en kunde van de ervaren collega, er lopen er genoeg rond. Laat de ervaren collega  zijn kennis en kunde delen met de niet vaardige collega. Gebruik bijvoorbeeld een studiemiddag of teamvergadering voor het houden van “mediawijs workshops”, waar leerkrachten met ICT-gerelateerde vragen kunnen komen. Ook kunnen de ICT-experts van de school, dit zijn de leerkrachten die veel affiniteit hebben met ICT, worden uitgedaagd om een bepaalde ICT vaardigheid of toepassing met andere leerkrachten te delen. Of samen contents te  laten ontwikkelen, die geschikt zijn voor de eigen praktijksituatie.

Leerkrachten zijn mijn inziens pragmatisch ingesteld, die willen zien dat hun tijd en energie iets concreets oplevert. Door de deskundigheidsbevordering dicht bij de eigen praktijksituatie te houden, door zelf actief te zijn, zal de uiteindelijke opbrengst hoger zijn. Eerder dan wanneer iedereen op cursus wordt gestuurd. Het bevorderen van de deskundigheid hangt voor mij ook samen met enthousiasmeren. Dit is wat wij immers ook met onze leerlingen beogen.

Referenties

Brummelhuis, Alfons ten & Amerongen, Melissa van (2011). Vier in Balans Monitor 2011: Ict in het onderwijs: de stand van zaken. Zoetermoer: Kennisnet.

Reacties
Trackback URL: