Blog

« Terug

Wetenschapsethiek

Het artikel lezend over wetenschapsethiek in de NRC Wetenschapsbijlage van 25/26 februari jl. voelde ik een combinatie van verbazing en teleurstelling door één van de passages. De passage ging over de begeleiding van promovendi. Er stond dat promotoren alleen de tijd nemen om met hun promovendi te praten in de “pauzes van congressen zonder wifi”. Ik was verbaast omdat ik besteed circa 25% van mijn soms 70-uur werkweek aan mijn promovendi; mijn deur (fysiek of elektronisch) staat letterlijk en figuurlijk altijd open van hen en dat weten zij. Ik was teleurgesteld omdat de artikelschrijver stelde vast: “Jammer, vinden ze alle drie”. Blijkbaar zijn dit de ervaringen van deze drie mensen en wellicht wat zij hebben meegemaakt bij de promovendi die zij kennen. Ik hoop – als wetenschapper – dat wij het hier over een zeer scheve steekproef hebben; zo niet, dan is het niet de promovendi die opgevoed moeten worden, maar de promotoren.

Reacties
Trackback URL: