Blog

« Terug

Statistiek

 

Er zitten alweer enige weken tussen mijn eerste en vorige blog en deze tweede bijdrage. Hoogste tijd dus!

Het was een interessant stel weken. Ik had het geluk dat ik een vierdaagse cursus statistiek bij mocht wonen. Het begin van de voorgaande zin is overigens zonder enige vorm van sarcasme geschreven: het was een zeer leerzame cursus en ik denk dat hetgeen ik er opgestoken heb, mijn onderzoek zeer ten goede zal komen. De cursus richtte zich op zgn. multilevel analyse, en wel specifiek voor de bewerking van oogbewegingsdata. Op maat gesneden dus voor mijn onderzoek.

Naast een boel interessante inzichten, onderstreepte de cursus naar mijn idee ook dat statistiek een afspraak is. Niets is met zekerheid te zeggen, maar nauwkeurig uitgedokterde berekeningen in combinatie met bepaalde zekerheidsmarges geven ons het ‘recht’ om iets te zeggen over de data die we verzamelen. Dit kwam heel mooi naar voren in een zijstraatje van een discussie, op één van de cursusdagen. We bespraken hoe de redacteuren (reviewers) van de wetenschappelijke tijdschriften aankijken tegen multilevel analyse. Ondanks het feit dat de methode al sinds de jaren ’80 van de vorige eeuw in gebruik is, is nog lang niet elke reviewer overtuigd van de betrouwbaarheid ervan. Eén van de docenten, een bekende en gezaghebbende professor, merkte toen op dat het nogal een verschil maakt of hij een artikel indient met deze methode, of dat een willekeurige promovendus dat doet. Wanneer hij zich achter de methode schaart, legt dat kennelijk meer gewicht in de schaal. Opmerkelijk, maar het is lang niet de enige wetenschappelijke methode die ter discussie staat, en dat is maar goed ook. Naar mijn idee is objectiviteit een schaars goed (ook in de exacte wetenschappen) en dus is het goed dat de methoden die we gebruiken getoetst en bediscussieerd worden. En mijn voorzichtige vermoeden is dat statistiek daar vrij vatbaar voor is..

De cursus vond overigens plaats in Potsdam en ging dus gepaard met twee heerlijk lange treinreizen. De heenreis – met een hoofd dat nog vrij was van statistiekkwesties – bood mij de gelegenheid een begin te maken met het lezen van Personal Knowledge van Michael Polanyi. Ik heb nog geen idee hoe, maar ik zou dit werk graag integreren in mijn onderzoek, ik vind het een erg mooi verhaal. Voorzichtige aanknopingspunten heb ik wel, maar ze moeten nog stand kunnen houden. Afijn, dat is wellicht een mooi onderwerp voor een volgende blog. 

Volgende
Reacties
Trackback URL: